Interreligieuze bijeenkomst in de Ridderzaal!

ebruOud sociologie studente Ebru Aydin, was aanwezig bij een interreligieuze bijeenkomst in de Ridderzaal! Op het blog vertelt zij over de aanleiding voor deze bijeenkomst en de discussies die hier zijn gevoerd.

Aanleiding

Vorige week was ik aanwezig bij het interreligieuze bijeenkomst in de Ridderzaal. Op uitnodiging van Diversion kreeg ik als jongere de kans om deel te nemen aan deze dialoog. Ik was hier heel erg enthousiast over. Ten eerste omdat het mij heel interessant leek om met diverse prominente mensen over maatschappelijke problemen te praten. Natuurlijk vond ik de Ridderzaal ook een hele mooie locatie, des te meer reden om hier aan deel te nemen. Voorheen mocht ik namelijk vanaf de tribune toekijken. Nu mocht ik zelf een bijdrage leveren in deze mooie zaal!

Voor de mensen die Diversion niet kennen, dit is een maatschappelijk innovatiebureau in Amsterdam. Diversion werkt met peer-educators en heeft onderwijsprojecten die zich richten op maatschappelijke problemen zoals vooroordelen, discriminatie, islamofobie en antisemitisme. De peer-educators die de lessen verzorgen hebben zelf affiniteit met deze thema’s. Ik ben tijdens mijn studententijd begonnen als peer-educator, waarbij ik maatschappelijke problemen bespreekbaar maakte binnen het onderwijs.

De jongeren zijn uitgenodigd voor deze bijeenkomst, omdat wij de toekomst zijn. Ook hebben wij vaak ook een frissere blik over allerlei onderwerpen wat tijdens zo’n bijeenkomst wel een toegevoegde waarde is. De religieuze leiders en politici zijn over het algemeen toch oudere mannen.

Hoe zag de dag eruit?

Ik kwam ruim op tijd aan en zag al andere bekenden van Diversion op het Binnenhof. We moesten eerst langs de beveiliging. Daarna konden we door naar een zaal waar we een kopje thee konden drinken en alvast met elkaar konden kennismaken.

foto1

Zo ontmoette ik een paar andere jongeren en betrokken organisaties. Na een half uur wachten mochten we dan eindelijk plaatsnemen in de Ridderzaal.

foto2

Minister Asscher hield een betoog over het belang van deze bijeenkomst. De aanleiding hiervoor was een bericht dat hij ontving van een oude Joodse bekende van hem. Zo liep het Israel-Palestina conflict hoog op afgelopen zomer en dat was ook te voelen in Nederland, met allerlei demonstraties in onder andere Amsterdam, Rotterdam en Den Haag tegen het geweld. In het bericht stond dat hij zich niet meer veilig voelde in Nederland en wilde emigreren. De minister maakte zich zorgen over dit signaal, dat hij vaker hoorde, en organiseerde daarom deze bijeenkomst.

foto3

Het doel van deze bijeenkomst was om met elkaar in dialoog te gaan. Er stonden tien tafels waar de gesprekken plaatsvonden, met aan elke tafel prominente gasten en 4 jongeren. Een van de jongeren was de gespreksleider van de tafel. Het gesprek aan de tafel begon met een persoonlijk verhaal van een jongere. Bij ons beet een joodse jongen het spits af. Hij vertelde over bedreigingen die hij had meegemaakt om zijn joodse achtergrond. Na zijn persoonlijke verhaal hebben we met de rest van de aanwezigen kennisgemaakt. We merkte aan onze tafel dat er veel spanningen heersten binnen bepaalde groepen. Waarom deze spanningen er zijn werd intensief besproken en mondde later uit tot het thema van onze tafel: radicalisering. Aan tafel werd daar een goed, soms ook wel pittig gesprek over gevoerd. Zo heb ik ook mijn visie gedeeld hierover. Ik ben van mening dat jongeren die radicaliseren zich niet thuis voelen in deze maatschappij en ontevreden zijn met hun leven in Nederland. Dit heeft naar mijn mening ook te maken met de verharding van de samenleving. Racisme wordt ook steeds vaker openlijker getoond, met name op sociale media. Een vaak terugkerende opmerking is ‘Als je je niet wil aanpassen, ga dan terug naar je eigen land!’ Men beseft niet dat een grote groep islamitische jongeren hier geboren en is het dus ook hun ‘eigen’ land. Helaas wordt dat niet geaccepteerd door de gehele samenleving. Minderheden worden naar mijn idee nog te vaak gezien als ‘buitenlander’ in plaats van ‘Nederlander’. Dit thema houdt mij al sinds mijn start aan de opleiding Sociologie bezig en blijft een actueel thema om over na te denken. Als socioloog hoop je natuurlijk ook oplossingen te bedenken om dit probleem op te lossen of te verminderen.

Na het gesprek werd ons gevraagd concrete plannen te bedenken om dit probleem op te lossen. Het bedenken van deze plannen gingen niet heel makkelijk, er was veel discussie en we waren het niet vaak met elkaar eens. Maar uiteindelijk hebben we wel 1 idee uitgewerkt. Wat het gehele idee hierachter ook alweer was is mij niet meer bijgebleven, maar het ging om ‘respect ambassadeurs’ te benoemen. Uiteindelijk zijn alle ideeën van alle 10 de tafels door het ministerie meegenomen. Ik hoop dat ze hier ook echt op korte termijn mee aan de slag gaan.

foto4

Op het eind van de avond kwam Minister-president Rutte ook even langs. Hij werd door twee jongeren ingelicht over de resultaten van de bijeenkomst. Hij sloot de bijeenkomst af waarna de borrel kon beginnen.

foto5

Tot zover het inhoudelijke deel. Wat vond ik er zelf van?

Ik vond het heel bijzonder om hierbij te zijn en mijn kennis en ervaringen te delen. De jongeren waren gelijkwaardige gesprekspartners aan tafels, wat een fijn gevoel gaf. Ik merkte wel dat met name politici toch voorzichtiger waren in de dialoog dan bijvoorbeeld de jongeren. Ik ben voorstander om een gesprek heel open te voeren, waarbij mensen zich ook kwetsbaar durven op te stellen. Door de voorzichtigheid kom je helaas niet tot de diepgang die je wilt bereiken.

De mensen die daar waren wilden wel met elkaar in gesprek gaan, anders zouden ze niet gekomen zijn. Dit waren echter niet de mensen die de problemen veroorzaakten in de samenleving en de spanningen veroorzaakten. Moest het gesprek niet met andere partijen gevoerd worden? Ja en nee. Ja, omdat ik denk dat in die groepen die spanningen beter te voelen zijn. Door juiste doelgroep aan te pakken creëer je denk ik een groter effect. Nee, omdat dit wel een representatie was van de samenleving. Met alle geloven en etniciteiten bij elkaar. Als je met 120 mensen in de Ridderzaal met zoveel diversiteit heel veel mooie en positieve gesprekken kan voeren, dan is dat ook in de samenleving te realiseren. Dit was een goed voorbeeld van hoe dingen wel kunnen! Ik zag later in de media dat deze bijeenkomst vooral gezien werd als een theeleut bijeenkomst. Dit bewijst naar mijn idee weer dat voor de media goed nieuws niet interessant is.

Wat mij ook opviel was dat de jongeren die waren uitgenodigd overal benoemd werden als jongere. Jongere klinkt voor mij meer als een scholier van 17 jaar. Ik vond dit wel een gemiste kans, want dit waren niet alleen jonge mensen maar zij hadden ook een expertise in huis. Zo waren die jongeren ook onderwijskundigen, sociologen, docenten, juristen, beleidsmakers etc. Dit bleef naar mijn idee onderbelicht. Ik hoop dat er tijdens de gesprekken ruimte was om ook kennis te delen vanuit hun expertise. Ik ben blij dat ik een mooie bijdrage heb mogen leveren als jongere, peer-educator, oud-studente Sociologie, moslima en Turk! Tja, we hebben nou eenmaal meerdere identiteiten 🙂

Geschreven door: Ebru Aydin

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De multiculturele samenleving

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s